Ik ben de film Eat Pray Love (director’s cut met extra scenes) aan het kijken (naar het gelijknamige boek van Elizabeth Gilbert). Ondanks het feit dat de film op IMDB niet hoger dan een 5.1 scoort, zitten er wel degelijk mooie stukjes in. Zoals deze (rond de 25e minuut) waarin hoofdrolspeelster Liz (Julia Roberts) ruzie krijgt met haar nieuwe vriendje David (James Franco) en Liz tegelijkertijd een stuk van haar eigen werk voorleest:

It begins when the object of your affection bestows upon you a heady hallucinogenic dose of something you have never even dared to admit you wanted. An emotional speedball of thunderous love and excitement. Soon you start craving that attention with the hungry obsession of any junky. When it’s withheld you turn sick, crazy, not to mention resentful of the dealer
who encouraged this addiction in the first place, but now refuses to pony up the good stuff. Goddamn him and he used to give it to you for free. Next stage finds you skinny, shaking in a corner,
certain only that you’d sell your soul just to have that one thing one more time. Meanwhile the object of your adoration is now repulsed by you. He looks at you like someone he has never met before. The irony is you can hardly blame him. I mean check yourself out, you’re a mess unrecognizable even to your own eyes. You have now reached infatuation’s final destination, the complete and merciless devaluation of self.

Of de uitleg van het begrip “dolce far niente”, het zalige nietsdoen…

Of “Maybe you’re a woman in search of her word”, wanneer Liz gevraagd welk woord haar beschrijft, en haar nieuwe Italiaanse vrienden (eat) “writer” iets vinden wat ze doet, niet wat ze is.

Of wat Liz tegen David aan de telefoon zegt, als ze in India is (pray) en hij haar zegt dat hij het leuk vond toen het nog eenvoudig was: “It’s not that I need easy right now. I just can’t have so hard.”

Of wat de medicijnman in Indonesia tegen Felipe (Javier Bardem), vriend van Liz, zegt “It’s ok to have broken heart. Means you have tried for something”. Of wanneer hij tegen Liz zegt “To loose balance for love, is part of living balanced life.”

Ok, vol cliches, ontzettend geromantiseerd en los van de werkelijke wereld, is dit een film over heel veel zelfmedelijden en evenveel egocentrisme en egoisme. Maar het kan geen kwaad dat te herkennen en te gebruiken als spiegel voor jezelf. Klaar met drama, let’s enjoy life! Ach kortom, een lekkere niveau-nul film waar je niet te veel over na hoeft te denken…

Doorgaans geef ik de voorkeur aan extreem simpel leesvoer: Sophie Kinsella / Madelein Wickham, Lauren Wiesberger, Jill Mansell… Maar vandaag moest ik toch even ergens anders aan. Mijn moeder (met een beduidend betere literatuur-smaak) wilde graag een gesigneerd exemplaar van Niccolo Ammaniti‘s laatste boek, “Che la festa cominci”, of in de vertaling: “Laat het feest beginnen”. En zo stond ik vanmiddag met een lekker glaasje prosecco in de rij met zijn nieuwste boek onder mijn arm. Als je zo’n schrijver dan in levende lijve ziet, dan maakt je dat toch wel nieuwsgierig naar wat hij dan op papier gezet heeft. Dus wellicht dat ik, als mijn moeder het boek (waarschijnlijk morgen al) uit heeft, er toch maar eens in moet duiken, en wat meer hoogstaande literatuur moet gaan lezen.

In 1865 schreef Lewis Caroll een wonderbaarlijk verhaal: Alice in Wonderland. Een kleine samenvatting van het verhaal:

“Alice zit met haar oudere zus aan de oever van een meertje. Wanneer er een pratend wit konijn langs rent, volgt ze het tot in een konijnenhol. Na een lange val blijkt ze zich in de vreemde wereld Wonderland te bevinden. Op haar tocht door Wonderland komt ze vele merkwaardige figuren tegen, zoals de Cheshire Cat, de Maartse Haas en de wrede Hartenkoningin, personages met wie ze verwarrende gesprekken heeft. Uiteindelijk wordt ze wakker en blijkt alles een droom geweest te zijn.”  (via Wikipedia)

Binnenkort komt er een nieuwe Alice-film uit, met o.m. Johnny Depp in de hoofdrol. Ik kan niet wachten (en zou het liefste naar Pathe Arena gaan voor de 3D-Imax versie)…

Maar Alice brengt ons meer moois, zoals deze Swarovski sieraden, geinspireerd op haar verhaal:

(foto’s via [The Beading Gem])

Een aantal voorbeelden van leuke Alice-dingen op Etsy:

Geinspireerd geraakt en zelf ook aan de slag met Alice-sieraden? Kijk dan ook even op de website van Sieradenmagazine voor een leuke ontwerpwedstrijd!